Tag Archives: #art

Matthew Rampley, A Legacy of Empire? Art and Architecture in Central Europe after 1918 #lecture #savethedate

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2019, 6 μμ

Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών
Αμφιθέατρο ‘ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΖΕΡΒΑΣ’
Λεωφ. Βασ. Κωνσταντίνου 48, Αθήνα

Διάλεξη του καθηγητή Matthew Rampley
Καθηγητή Ιστορίας της Τέχνης στο University of Birmingham,
Art History Faculty Member, Masaryk University

A Legacy of Empire? Art and Architecture in Central Europe after 1918

Η διάλεξη θα δοθεί στα αγγλικά

Είσοδος ελεύθερη

Mark Crinson, Babel as Modernism #lecture #invitation #asfa #eeit

EEIT BABEL FINAL

Babel as Modernism

ΔΙΑΛΕΞΗ

του καθηγητή Mark Crinson

Καθηγητή Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής στο Birkbeck, University of London

Πρόεδρο του European Architectural History Network

 

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019 στις 7 μ.μ.

 

Αμφιθέατρο Νέας Βιβλιοθήκης, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, Πειραιώς 256

Είσοδος ελεύθερη – Η διάλεξη θα δοθεί στα αγγλικά

 

Η Εταιρεία Ελλήνων Ιστορικών Τέχνης (ΕΕΙΤ), σε συνεργασία με το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Θεωρία και Ιστορία της Τέχνης» του Τμήματος Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, έχουν τη χαρά να φιλοξενούν τον καθηγητή Mark Crinson, Καθηγητή Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής στο Birkbeck, University of London, στο πλαίσιο των τακτικών ομιλιών/σεμιναρίων που διοργανώνει η ΕΕΙΤ με προσκεκλημένους ιστορικούς της τέχνης διεθνούς κύρους.

Ο καθηγητής Crinson, στη διάλεξή του, με θέμα Babel as Modernism, θα υποστηρίξει ότι οι επιπτώσεις της ηθικής του διεθνισμού –οι προσδοκίες, οι αποτυχίες, οι διάφορες εκφάνσεις του– για τη μοντέρνα αρχιτεκτονική, έχουν παραμεληθεί εδώ και πολύ καιρό από τους ιστορικούς της αρχιτεκτονικής. Στο βιβλίο του, Ξαναχτίζοντας τη Βαβέλ: Μοντέρνα Αρχιτεκτονική και Διεθνισμός, που εκδόθηκε το 2017, ανανέωσε το ενδιαφέρον για αυτή τη σχέση, υποστηρίζοντας τόσο την κεντρική σημασία του διεθνισμού για τον μοντερνισμό, όσο και την επικαιρότητά του.

Σε αυτή τη διάλεξη θα εξετάσει μια μορφή διεθνισμού στην αρχιτεκτονική, που αποκαλεί «Σειριακή διάταξη», η οποία υποστηρίζει ότι αποτέλεσε κατεξοχήν υπόδειγμα για τη Λεωφόρο των Εθνών στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1900. Παρόλο που το υλικό αυτό είναι γνωστό, πρόθεσή του είναι να το εξετάσει με μια διαφορετική ματιά· αρχικά ως μία «δομή-αποκύημα της φαντασίας» (‘fantasy structure’), στη συνέχεια να παρουσιάσει πώς υιοθετήθηκε από το μοντέρνο κίνημα που αναδύθηκε τη δεκαετία του 1920 και να τονίσει τη στενή σχέση που είχε με τη διεθνή αποστολή διακυβέρνησης που χαρακτήριζε την Κοινωνία των Εθνών. Θα επιχειρηματολογήσει ότι η «Σειριακή διάταξη» μεταφέρθηκε στον μοντερνισμό, αν και με διαφορετική μορφή, χωρίς την ίδια αντίληψη του ιστορικού χρόνου και σίγουρα χωρίς την επιφανειακότητα των εκλεκτικιστικών εθνικών ταυτοτήτων, αλλά με παρόμοια αίσθηση εθνικής αντιπροσώπευσης και κατάρρευσης του γεωγραφικού χώρου.

Θα προηγηθεί παρουσίαση και εισαγωγή στο έργο του ομιλητή από τους:

Ανδρέα Γιακουμακάτο (Καθηγητή Αρχιτεκτονικής, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών)

Άρη Σαραφιανό (Επικ. Καθηγητή Ιστορίας της Ευρωπαϊκής Τέχνης, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων).

 

Ο Mark Crinson είναι Καθηγητής Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής στο Birkbeck, University of London, όπου και διευθύνει το Architecture Space and Society Centre. Έχει δημοσιεύσει αρκετά βιβλία: Empire Building: Victorian Architecture and Orientalism (1996), Modern Architecture and the End of Empire (2003), Stirling and Gowan: Architecture from Austerity to Affluence (2012), Rebuilding Babel: Modern Architecture and Internationalism (2017), Alison and Peter Smithson (2018), και (με τον Richard J. Williams), The Architecture of Art History (2018). Αυτή την περίοδο εργάζεται σε μια μελέτη για το Μάντσεστερ στον 19ο αιώνα, με τον προσωρινό τίτλο After Shock: Architecture and Image in the First Industrial City. Είναι Πρόεδρος του European Architectural History Network.

 

Και μία σύντομη πληροφόρηση για τη συνοδευτική εκδήλωση/ενημέρωση για το EAHN πριν από την κυρίως ομιλία στο foyer

Ο Mark Crinson ως Πρόεδρος του European Architectural History Network θα κάνει μια σύντομη παρουσίαση για το δίκτυο, τους σκοπούς του και πώς μπορεί να γίνει κάποιος μέλος. Θα αναφερθεί, ακόμα, στα συνέδρια που οργανώνει το δίκτυο, τις διάφορες ομάδες ειδικού ενδιαφέροντος και στο περιοδικό Architectural Histories.

 

Για περισσότερες πληροφορίες:

Κωνσταντίνος Ι. Στεφανής

Εmail: stefanis@benaki.gr και info@eeit.org

Matthew Rampley examines the Lassalle Monument in Vienna (1928)

Artwork of the Month: Monument to Ferdinand Lassalle by Mario Petrucci (1928)
— Read on craace.com/2019/02/18/artwork-of-the-month-monument-to-ferdinand-lassalle-by-mario-petrucci-1928/amp/

ΣΤ΄ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΝ

ΣΤ΄ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΝ

https://eeit.org/anakoinoseis/st-synedrio-istorias-tis-technis-prosklisi-ypovolis-anakoinoseon/
— Read on eeit.org/anakoinoseis/st-synedrio-istorias-tis-technis-prosklisi-ypovolis-anakoinoseon/

«Περίοδοι Κρίσης και Αλλαγές Παραδείγματος»

Τα τελευταία χρόνια η έννοια της «παγκόσμιας κρίσης» ―πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής και πολιτισμικής― έχει αποτελέσει αφενός το επίκεντρο θεωρητικών τοποθετήσεων, και αφετέρου έναυσμα για καλλιτεχνική δημιουργία και αναστοχασμό του ρόλου των θεσμών της τέχνης. Πρόσφατα, η Documenta 14 ανέλαβε να αναδείξει την Ελλάδα ως «παραδειγματική» χώρα κρίσης.

Παράλληλα οι ανθρωπιστικές επιστήμες, και συγκεκριμένα η ιστορία της τέχνης, φαίνονται να διανύουν τη δική τους περίοδο κρίσης, τόσο σε κοινωνικο-πολιτικό, όσο και σε επιστημολογικό επίπεδο. Για παράδειγμα, ποια είναι η θέση της ιστορίας της τέχνης στο πλαίσιο της πρόσφατης «μετάβασης» στις πολιτισμικές και οπτικές σπουδές (cultural and visual studies) ή η σχέση της με τις ψηφιακές ανθρωπιστικές επιστήμες (digital humanities);

Η ιστορία γνωρίζει βέβαια πολλές αποφασιστικές και κρίσιμες στιγμές στις οποίες ένα καταλυτικό γεγονός έγινε έναυσμα για αλλαγές. Πώς αντιμετωπίστηκαν οι περίοδοι κρίσης, του δυτικού και μη κόσμου στο παρελθόν και ποιες «αλλαγές παραδειγμάτων» προέταξαν; Ποιες είναι οι ιστορικές, ιδεολογικές, και κοινωνικό-πολιτικές τομές που τις συνόδευσαν και πώς ερμηνεύονται από την ιστορία της τέχνης; Πώς αντέδρασαν οι θεσμοί, οι καλλιτεχνικές πρακτικές, ο ιστορικός και ο κριτικός λόγος;

Στόχος του συνεδρίου είναι να διερευνήσει τα παραπάνω ερωτήματα, εστιάζοντας στην έννοια της «αλλαγής παραδείγματος», είτε με την έννοια της επιστημολογικής τομής είτε με την ευρύτερη έννοια των αλλαγών στην αντίληψη ιστορικών στιγμών και μοντέλων. Ταυτόχρονα, αποσκοπεί στο να φωτίσει τα ανά περίπτωση «παραδείγματα» της κανονιστικής αφήγησης της ιστορίας της τέχνης.

Προσκαλούμε πρωτότυπες ανακοινώσεις από όλες τις ερευνητικές περιοχές της Ιστορίας της Νεότερης Τέχνης, από τον Ύστερο Μεσαίωνα έως σήμερα, που εξετάζουν τόσο τις συνέχειες, όσο και τις ασυνέχειες του επιστημονικού πεδίου.

Ενδεικτικά, το Συνέδριο επιδιώκει να επικεντρωθεί σε θέματα όπως:

• κανονιστικές αφηγήσεις και τα παραδείγματά τους

• αλλαγές παραδείγματων και επιστημολογικές τομές

• μεταβολές του αφηγηματικού λόγου στην Ιστορία της Τέχνης

• αλλαγές στον ρόλο των πολιτισμικών θεσμών και της αγοράς της τέχνης

• διεπιστημονικές προσεγγίσεις, τεχνοεπιστήμη και κρίση των ανθρωπιστικών επιστημών

• παγκόσμια ιστορία της τέχνης, διαπολιτισμικότητα και γεωγραφίες της τέχνης.

Η πρόσκληση αφορά τις εξής δύο μορφές:

Α. Ατομικές ανακοινώσεις με διάρκεια 20 λεπτά

Για τις ατομικές ανακοινώσεις, οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να υποβάλουν:

1. Τίτλο και περίληψη της προτεινόμενης ανακοίνωσης (μέγιστη έκταση: 300 λέξεις)

2. Βιογραφικό σημείωμα με πλήρη στοιχεία επικοινωνίας και την τρέχουσα ιδιότητα του αιτούντος (μέγιστη έκταση: 2 σελίδες)

3. Σύντομο βιογραφικό σημείωμα παρουσίασης του ομιλητή (μέγιστη έκταση: 200 λέξεις).

Β. Συνεδρία τριών (3) ανακοινώσεων με διάρκεια κάθε ανακοίνωσης 20 λεπτά. Η συνεδρία περιλαμβάνει έναν πρόεδρο και τρεις (3) ομιλητές. Η/Ο πρόεδρος της συνεδρίας καλείται να υποβάλει:

1. Τον τίτλο και το σκεπτικό της συνεδρίας (μέγιστη έκταση: 300 λέξεις)

2. Περιλήψεις των τριών (3) ανακοινώσεων (μέγιστη έκταση: 300 λέξεις)

3. Βιογραφικό σημείωμα (μέγιστη έκταση: 2 σελίδες) για όλα τα μέλη της συνεδρίας: τον πρόεδρο και τους τρεις ομιλητές, με πλήρη στοιχεία επικοινωνίας και την τρέχουσα ιδιότητα των αιτούντων

4. Σύντομο βιογραφικό σημείωμα παρουσίασης του ομιλητή (μέγιστη έκταση: 200 λέξεις) για όλα τα μέλη της συνεδρίας: τον πρόεδρο και τους ομιλητές.

Βασικός στόχος του Συνεδρίου είναι να εκπροσωπηθούν όλα τα επίπεδα της επιστημονικής έρευνας (υποψήφιοι διδάκτορες, ανεξάρτητοι ερευνητές, πανεπιστημιακοί, επιμελητές μουσείων κ.ά.). Σημειώνεται ότι η ιδιότητα του μέλους της Ε.Ε.Ι.Τ. δεν αποτελεί προϋπόθεση για την επιλογή των ομιλητών.

Οι προτάσεις θα απευθύνονται στην Οργανωτική Επιτροπή του ΣΤ΄ Συνεδρίου Ιστορίας της Τέχνης και θα πρέπει να αποσταλούν ηλεκτρονικά στην ακόλουθη διεύθυνση: ektosynedrio@eeit.org με θέμα «ΣΤ΄ Συνέδριο Ιστορίας Τέχνης», έως τις 18 Μαρτίου 2019.

Όσοι αποστείλουν αίτηση θα λάβουν ηλεκτρονική επιβεβαίωση λήψης της πρότασής τους εντός πενθημέρου από την ημερομηνία αποστολής.

Η τελική επιλογή των ανακοινώσεων που θα συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα του Συνεδρίου θα γνωστοποιηθεί στους ενδιαφερόμενους το αργότερο έως τις 20 Μαΐου 2019. Όλες οι αιτήσεις θα απαντηθούν.

Οι διοργανωτές θα καλύψουν μέρος των έξοδων μετακίνησης των ομιλητών που βρίσκονται εκτός Αθηνών. Στόχος της Οργανωτικής Επιτροπής είναι να προχωρήσει στην έκδοση των Πρακτικών του Συνεδρίου.

Σημαντικές πληροφορίες

Λήξη προθεσμίας υποβολής προτάσεων: 18 Μαρτίου 2019

Τελική ημερομηνία ανακοίνωσης επιλογής προτάσεων: 20 Μαΐου 2019

Ημερομηνίες διεξαγωγής του Συνεδρίου: 22 -24 Νοεμβρίου 2019

Γλώσσα Συνεδρίου: Ελληνικά

Τόπος Συνεδρίου: Αμφιθέατρο Μουσείου Μπενάκη (Πειραιώς 138), Αθήνα.

Πληροφορίες για την πορεία της διοργάνωσης του Συνεδρίου θα παρέχονται από την ιστοσελίδα της Ε.Ε.Ι.Τ.: http://eeit.org

Η Επιστημονική και Οργανωτική Επιτροπή

Ηρώ Κατσαρίδου (επιμελήτρια, Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού, Θεσσαλονίκη)

Άνη Κοντογιώργη (μέλος του ΔΣ της ΕΕΙΤ, Προϊσταμένη Τμήματος Μουσείων Νεότερου Πολιτισμού, ΥΠΠΟΑ, Διεύθυνση Νεώτερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς)

Θοδωρής Κουτσογιάννης (μέλος του ΔΣ της ΕΕΙΤ, Έφορος της Συλλογής Έργων Τέχνης της Βουλής των Ελλήνων)

Σωτήρης Μπαχτσετζής (Επίκουρος Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης, Deree-The American College of Greece, μέλος ΣΕΠ, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο)

Δημήτρης Παυλόπουλος (Αναπληρωτής Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)

Αγγελική Πολλάλη (αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΕΕΙΤ, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης, Deree-The American College of Greece)

Έλενα Χαμαλίδη (Επίκουρη Καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης, Ιόνιο Πανεπιστήμιο)

Παρουσίαση βιβλίου: Απόστολος Σ. Αλεξάκης – Θίασος Ποικιλιών #bookpresentation

Τετάρτη 17 Ιανουαρίου 2018, 6:00 μ.μ.

Παρουσίαση του βιβλίου
Απόστολος Σ. Αλεξάκης – Θίασος Ποικιλιών
της Ευγενίας Αλεξάκη
Εκδόσεις ΤΡΟΠΗ

Ομιλητές:

  • Λεωνή Θανασούλα, ιστορικός
  • Ευγενία Αλεξάκη, ιστορικός τέχνης
  • Χαράλαμπος Δαραδήμος, εικαστικός

PROSKLHSH Thiasos Poikiliwn Parousiasi

Ο Απόστολος Σ. Αλεξάκης (1921-2006), παράλληλα με το δικηγορικό επάγγελμα που άσκησε, επιχείρησε στη διάρκεια της ζωής του να αποτυπώσει τον «πλάνητα βίο» που έζησε με κάθε εκφραστικό μέσο που διέθετε: Τα ποιήματα και τα διηγήματα, τα αυτοβιογραφικά και θεατρικά κείμενα, τα σχέδια και οι ελαιογραφίες προδίδουν σίγουρα την ανάγκη ενός ανθρώπου να αρθρώσει ένα λόγο για τον εαυτό του, τους τόπους που γνώρισε και τους ανθρώπους τους. Κυρίως όμως προδίδουν το ταλέντο του που, αν και δεν φωτίστηκε από καμία δημοσιοποίηση ή δημοσιότητα όσο ζούσε, ωστόσο παρέμενε ζωντανό, τροφοδοτούμενο από την εποχή του με τις μικρές και τις μεγάλες στιγμές της. Τα μέρη όπου μεγάλωσε και άλλα που επισκέφθηκε, τα πρόσωπα και τα πράγματα που τον καθόρισαν, η μεγάλη ώρα της Αντίστασης και οι μικρές καθημερινές στιγμές των προσωπικών σχέσεων απεικονίζονται με ειλικρινή αγάπη, ενίοτε με θαυμασμό, με χιούμορ και καίριο σαρκασμό.

H κόρη του Ευγενία Αλεξάκη, ιστορικός τέχνης, συγκέντρωσε και μελέτησε το υλικό που εκείνος κατέλειπε και επέλεξε από αυτό ένα μέρος, το πιο αντιπροσωπευτικό, για να συγκροτήσει, δημόσια πλέον, την εικόνα του πατέρα της ως – όπως τον ερμηνεύει η ίδια – μια συναίρεση αντιθέτων: φυσιολάτρης και μικροαστός, αρχοντικός και φτωχός, ιδεολόγος και ανένταχτος, ευαίσθητος και εγωιστής, ικανός και φοβισμένος, απείθαρχος αλλά και προσκολλημένος σε προσωπικές παγίδες, δίκαιος και παθιασμένος, περήφανος «κοσμοπολίτης» της επαρχίας και ανασφαλής, υβριδικός επαρχιώτης της πόλης: ένας, κυριολεκτικά, «θίασος ποικιλιών».

Το βιβλίο περιλαμβάνει αποσπάσματα από το αυτοβιογραφικό κείμενο του Αλεξάκη, αριθμό ποιημάτων και διηγημάτων, καθώς και ορισμένα εικαστικά έργα του και αρχειακό υλικό, όπως τα επιλέγει, συνέχει και τα συναρμολογεί η ανάλυση της Ευγενίας Αλεξάκη, η οποία ακολουθεί την πορεία του πατέρα της, διατηρώντας την αντιθετική διττότητα που χαρακτήριζε και τον ίδιο: ως σταθμός η ίδια αυτής της πορείας, αλλά και ως εξωτερικός παρατηρητής της. Με τον τρόπο αυτό, συνειδητά η Ευγενία Αλεξάκη βιογραφεί και αυτοβιογραφείται.

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης και θα πλαισιώνεται από έκθεση σχεδίων του Απόστολου Αλεξάκη.

i s e t  Βαλαωρίτου 9α  106 71 Αθήνα  τηλ. 210 3616 165 

 www.iset.gr // greekartinstitute@otenet.gr

ΤΕΥΧΟΣ #6 ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2017

ITT06-EXOF

Το περιοδικό Ιστορία της τέχνης -το μοναδικό στη χώρα μας περιοδικό ακαδημαϊκού και ερευνητικού προσανατολισμού με εξειδίκευση στην ιστορία και τη θεωρία της τέχνης από την Αναγέννηση έως τις μέρες μας- φτάνει στο έκτο τεύχος του (Καλοκαίρι 2017). Πεδίο ανεξάρτητου επιστημονικού διαλόγου, απευθύνεται ταυτοχρόνως και στο συνεχώς αυξανόμενο κοινό των φιλότεχνων, στους φοιτητές, στους καλλιτέχνες, στους συλλέκτες, στους επαγγελματίες του χώρου (επιμελητές μουσείων, χώρων τέχνης, πολιτιστικών φορέων και ιδρυμάτων) και γενικότερα σε όλους εκείνους που επιθυμούν να προσεγγίσουν τα καλλιτεχνικά φαινόμενα με έναν έγκυρο και ουσιαστικό τρόπο αλλά και να ενημερωθούν κριτικά για τις νέες εκδόσεις, τις επιστημονικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, τις εκθέσεις και τα συνέδρια που πραγματοποιούνται εντός και εκτός Ελλάδας.

Στο τεύχος #6, όπου δίνεται έμφαση στην ιστορία της νεοελληνικής τέχνης αλλά και στη σχέση λαϊκής και μοντέρνας καλλιτεχνικής έκφρασης, περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, ένα άρθρο για τις αυτοπροσωπογραφίες της Θάλειας Φλωρά Καραβία, μιας από τις πιο σημαντικές Ελληνίδες ζωγράφους, οι «Αφορισμοί» του Έλληνα «εξπρεσιονιστή» Γιώργου Μπουζιάνη, το καταστατικό της Ελληνικής Καλλιτεχνικής Εταιρείας εν Ρώμη (1865), ένα κείμενο για το περίφημο σπίτι του χτίστη Ροδάκη στην Αίγινα, σημείο αναφοράς για πολλούς αρχιτέκτονες, Έλληνες και μη, ως προεικόνιση των αιτημάτων της μοντέρνας αρχιτεκτονικής καθώς και μια εκτενής έρευνα σχετικά με την υποδοχή του έργου του Θεόφιλου στην Ευρώπη (και τους μύθους που τη συνοδεύουν). Σε αυτό το πλαίσιο εξετάζεται και η πορεία του γερμανικού κινήματος εφαρμοσμένων τεχνών στις αρχές του 20ού αιώνα που συνδέεται με ό,τι θα μπορούσε να αποκληθεί «κρίση της διανοητικής εργασίας». Στο παρόν τεύχος επίσης, μεταφράζεται για πρώτη φορά ένα από τα πλέον αντιπροσωπευτικά κείμενα του κορυφαίου των εικονολόγων Erwin Panofsky, με τίτλο «H προσωπογραφία των Arnolfini» του Jan van Eyck, που αφορά έναν από τους πλέον πολυσυζητημένους ‒και μυστηριώδεις‒ πίνακες της δυτικής παράδοσης, συνεχίζεται η δημοσίευση του δεύτερου και τρίτου από τα περίφημα Προοίμια των Βίων του Giorgio Vasari, ενώ μεταφράζεται, για πρώτη επίσης φορά, η ανάλυση από τον κοινωνικό στοχαστή Pierre-Joseph Proudhon του έργου Οι λατόμοι του Courbet, παράλληλα με την απόφαση του Στρατοδικείου των Βερσαλλιών για την καταδίκη του ζωγράφου εξαιτίας της δράσης του στην παρισινή Κομμούνα του 1871. Φυσικά, η κριτική παρουσίαση σημαντικών εκθέσεων και η βιβλιοκριτική αποτελούν, σε ιδιαίτερη έκταση αυτή τη φορά, ένα από τα πλέον σημαντικά τμήματα του περιοδικού.

[Το τεύχος #6 θα βρίσκεται στα σημεία πώλησης από τις 20 Ιουνίου 2017.]

ΤΕΥΧΟΣ #5 ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2016

ITT05-EXOF_01LOW

Κυκλοφόρησε το πέμπτο τεύχος του περιοδικού Ιστορία της τέχνης (καλοκαίρι 2016). Πρόκειται για το μοναδικό στη χώρα μας περιοδικό ακαδημαϊκού και ερευνητικού προσανατολισμού με εξειδίκευση στην ιστορία και τη θεωρία της τέχνης από την Αναγέννηση έως τις μέρες μας. Το περιοδικό, ένα πεδίο ανεξάρτητου επιστημονικού διαλόγου, απευθύνεται ταυτοχρόνως και στο συνεχώς αυξανόμενο κοινό των φιλότεχνων, στους φοιτητές, στους καλλιτέχνες, στους συλλέκτες, στους επαγγελματίες του χώρου (επιμελητές μουσείων, χώρων τέχνης, πολιτιστικών φορέων και ιδρυμάτων) και γενικότερα σε όλους εκείνους που επιθυμούν να προσεγγίσουν τα καλλιτεχνικά φαινόμενα με έναν έγκυρο και ουσιαστικό τρόπο αλλά και να ενημερωθούν κριτικά για τις νέες εκδόσεις, τις επιστημονικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, τις εκθέσεις και τα συνέδρια που πραγματοποιούνται εντός και εκτός Ελλάδας.

Στο τεύχος #5 (Ιούνιος 2016) περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, ένα κείμενο για τον διεθνούς φήμης αμερικανό καλλιτέχνη Matthew Barney και το πολύκροτο έργο του Cremaster Cycle, μια αποτίμηση του ρόλου του γλύπτη Γιάννη Παππά ως διευθυντή της ΑΣΚΤ, η δημοσίευση ενός αρχείου που αναδεικνύει το έργο του άγνωστου έως σήμερα καλλιτέχνη ελληνικής καταγωγής Δημητρίου Αναστασάτου, μια εκτενής αναφορά στο θεώρημα της «βελτιωμένης βυζαντινής ζωγραφικής», μια κριτική παρουσίαση της θεωρίας περί ιστορίας της τέχνης ως Bildwissenschaft γραμμένη από τον κορυφαίο γερμανό ιστορικό τέχνης Horst Bredekamp, η παράδοξη ιστορία μιας πλαστής Δανάης του El Greco, μια προσωπική μαρτυρία για τους έλληνες ιστορικούς της τέχνης στο Παρίσι του ’60, τα τρία περίφημα Προοίμια των Βίων του Giorgio Vasari, ένα κείμενο του 17ου αιώνα για την κηδεία του ιταλού ζωγράφου Agostino Carracci στην Μπολόνια, οι επιστολές του Bronzino και του Μιχαήλ Αγγέλου προς τον Benedetto Varchi όπου διατυπώνονται οι απόψεις τους για τη σχέση ζωγραφικής και γλυπτικής (paragone), η πρώτη θεωρητική υποστήριξη της Κρήνης του Marcel Duchamp, του σημαντικότερου ίσως εικονοκλαστικού έργου του 20ού αιώνα, και, φυσικά, βιβλιοκριτική και κριτική παρουσίαση σημαντικών εκθέσεων και επιστημονικών συνεδρίων.