Author Archives: istoriatechnisinfo

#WarburgInstitutePetitionUpdate

PETITION UPDATE

Victory!

Friends of the Warburg

JUL 31, 2017 — Dear All,

Three years ago this petition was initiated to show support for the life & legacy of the Warburg Institute in particular, and the pursuit of arts and humanities research in general. Today, the petition can be declared victorious on at least one of those counts — the Warburg Institute has survived, thrived, and is no longer under threat, having featured a wonderful programme of events through the vision of David Freedberg as director, and as of October, continuing its work under the directorship of Bill Sherman.

The future of the Warburg is something for us to look forward to, together. As to the broader point concerning the future of arts and humanities research, that too is something the Warburg can continue to intervene in, and further, for the better. As a stable and respected research environment, the next step is to widen those who have access to its remarkable legacy and resources to ensure a bright future.

https://www.change.org/p/petition-save-the-warburg-institute/u/20941294?utm_medium=email&utm_source=111003&utm_campaign=petition_update&sfmc_tk=e%2fpKLRDX%2f%2fO6g6EGi%2fpr7r2Z9Hj9kx%2bQS6v%2fOk1T7ORMX6xVOwnJYcRixVmcK4Lx&j=111003&sfmc_sub=329108199&l=32_HTML&u=21844607&mid=7259882&jb=29

ΡΟC.T.A. – ΑΘΗΝΑ 2017 // ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΕ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ

1917-2017: 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΧΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΡΟΣΤΑ – ΑΘΗΝΑ 2017 [προσωρινός τίτλος]

ΑΦΙΣΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ ΣΕ ΑΔΕΙΕΣ ΒΙΤΡΙΝΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

ROCTA MAYAKOVSKY

Προτείνεται η συγκρότηση μιας ομάδας για την οργάνωση (Οκτώβρη και Νοέμβρη 2017 στην Αθήνα) σειράς καλλιτεχνικών δράσεων στις άδειες βιτρίνες των καταστημάτων της πόλης, με συνεργασία εικαστικών, ηθοποιών, μουσικών, σκηνοθετών, σχεδιαστών, χορευτών κ.α., με θεματικό άξονα “Τότε και Τώρα” παραλληλισμοί της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης της Ρωσίας το 1917 και της Ελλάδας σήμερα, παραλληλισμοί της καλλιτεχνικής έκφρασης στην επαναστατική Ρωσία 1917-1922 και στην Ελλάδα την εποχή των μνημονίων.

Κάθε καλλιτέχνης ή ομάδα θα παρουσιάσει τη δουλειά του/της στις βιτρίνες των άδειων καταστημάτων ανεξάρτητα και όπως θέλει. Οι δράσεις θα καταγράφονται και θα δημοσιεύονται στον ιστότοπο (σε κατασκευή) ΡΟΣΤΑ – ΑΘΗΝΑ 2017 [προσωρινός τίτλος]

Παράλληλα θα συγκροτηθεί σε κάποιο χώρο (άδειο κατάστημα; γκαλερί; εργαστήριο;) ένα 15νθημέρο εκδηλώσεων σχετικά με τις τέχνες της Οκτωβριανής Επανάστασης και τις τέχνες του σήμερα.

IMG0053A

Η ιδέα προέρχεται από τις αφίσες που σχεδίασαν και παρουσίασαν Ρώσοι καλλιτέχνες και ποιητές στις βιτρίνες των άδειων καταστημάτων των πόλεων το 1919-22. Το Ρωσικό Τηλεγραφικό Πρακτορείο (ΡΟC.T.A.) χρηματοδότησε ομάδες καλλιτεχνών και ποιητών (Μ. Τσέρεμνιχ, Β. Μαγιακόφσκι, κ.α.) στην παραγωγή αφισών σχολιασμού των κοινωνικοπολιτικών γεγονότων, τις οποίες παρουσίαζαν στις βιτρίνες των άδειων καταστημάτων της Μόσχας και άλλων πόλεων για την ενημέρωση, στήριξη και εμψύχωση του λαού. Λόγω του Εμφυλίου Πολέμου και του αποκλεισμού της Σοβιετικής Δημοκρατίας από ξένες στρατιωτικές δυνάμεις, ένα μεγάλο ποσοστό των κατοίκων των πόλεων τις είχε εγκαταλείψει για να αναζητήσει φαγητό και θέρμανση στις επαρχίες. Πολλά καταστήματα άδειασαν και έκλεισαν. Σ’ αυτά τα καταστήματα τοποθετούνταν οι αφίσες ΡΟCTA.

Μια πρώτη άτυπη επεξηγηματική συνάντηση γνωριμίας και ανταλλαγής απόψεων θα οργανωθεί στην Αθήνα στις αρχές Σεπτέμβρη. Συντονιστής γι’ αυτή τη συνάντηση είναι ο ιστορικός της τέχνης Νίκος Αξαρλής, μελετητής της ρωσικής Αριστερής τέχνης του Μοντερνισμού.

Στο βιβλίο τού Άντζελο Ριπολίνο Ο Μαγιακόφσκι και το ρωσικό πρωτοποριακό θέατρο (Τορίνο 1959, Κέδρος 1977) μπορείτε να διαβάσετε στις σελίδες 111-115 μια κατατοπιστική εξιστόρηση για το ΡΟΣΤΑ.

Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.meltonpriorinstitut.org/pages/textarchive.php5?view=text&ID=195&language=English δημοσιεύεται εικονογραφημένη κριτική του Alexander Roob, με ιστορική αναδρομή, για την έκθεση αφισών ΡΟΣΤΑ στην Gallerie Thomas Flor, στο Βερολίνο τον Απρίλη 2014.

Μπορείται να στείλετε άμεσα τις παρατηρήσεις και τις απόψεις σας για την προτεινόμενη συνάντηση και συνεργασία στον Νίκο Αξαρλή naxarlis@otenet.gr

Σκοπός η συγκρότηση μιας προκαταρκτικής ομάδας που θα διοργανώσει τη συνάντηση του Σεπτέμβρη. –

Θάλεια Φλωρά Καραβία (1871-1960)

Λόγω της εκπόνησης μονογραφικής μελέτης για τη ζωγράφο Θάλεια Φλωρά Καραβία (1871-1960) αναζητούνται έργα της που βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα ή το εξωτερικό.

Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλώ επικοινωνήστε με την κ. Δέσποινα Τσούργιαννη, στο despts@gmail.com

[*Editorial #6]

ITT06-EXOF

EDITORIAL #6

Περιοδικό

Ιστορία της Τέχνης

 

Εάν κάποιος επιχειρούσε να εντοπίσει από τη σκοπιά της ιστορίας της τέχνης τι σημαντικό συνέβη στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες, σίγουρα θα προσέκρουε στη documenta 14. H διεθνής έκθεση η οποία επαναλαμβάνεται κάθε πέντε χρόνια στο Κάσσελ αποφάσισε για την παρούσα διοργάνωση να «μάθει από την Αθήνα» (αν και οι υπεύθυνοι του θεσμού, Έλληνες και μη, έδωσαν την αναμενόμενη απάντηση: τελικώς δεν έμαθαν τίποτε), οργανώνοντας πρώτα μια σειρά δράσεων (κυρίως ομιλίες) και, τελικώς, εκθέτοντας έργα στην ελληνική πρωτεύουσα σε 40 επιλεγμένους χώρους.

Μια τέτοια παραδοχή εγείρει αμέσως ορισμένες αντιρρήσεις. Ό,τι συνδέεται (σημαντικό ή μη) από «ελληνική» άποψη, με την documenta 14, αφορά την πρωτεύουσα της Ελλάδας, όχι απαραιτήτως ολόκληρη τη χώρα. Ωστόσο, εδώ κομίζει κανείς γλαύκα εις Αθήνας (για να επιταθεί το λογοπαίγνιο με οπτικούς όρους: μια γλαυξ είναι το έμβλημα της documenta 14). Ίσως δεν έχει υπογραμμισθεί ιδιαίτερα αλλά η ιστορία της τέχνης είναι, εν πολλοίς, μια ιστορία όσων ‒περί τέχνης‒ συμβαίνουν μόνο στις μεγάλες πόλεις (συχνότατα στις πρωτεύουσες) -στη Φλωρεντία της Αναγέννησης, στη Ρώμη του μπαρόκ, στο Παρίσι του 19ου αιώνα, στη Νέα Υόρκη του μεταπολέμου. Αυτή την πραγματικότητα επιχείρησε εν μέρει να ανατρέψει το 1955 η επιλογή του Κάσελ, μιας πόλης 200.000 κατοίκων, ως έδρας της documenta. Από μιαν άλλη άποψη ωστόσο, αυτή η εποικοδομητική επιλογή μπορεί να ιδωθεί και ως μια παράδοξη αλληλουχία καταστροφών.

Εάν στο Μόναχο υλοποιήθηκε από τους εθνικοσοσιαλιστές η καταστροφή της πρωτοπορίας μέσω της πρώτης έκθεσης εκφυλισμένης τέχνης το 1937, ο βίαια ανεσταλμένος καλλιτεχνικός πειραματισμός επρόκειτο να αναγεννηθεί στο κατεστραμμένο από τους βομβαρδισμούς των συμμάχων επαρχιακό Κάσελ: δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ίδρυση της documenta, που σύντομα επρόκειτο να αναδειχθεί σε παγκόσμιο βαρόμετρο των εξελίξεων της πλέον προηγμένης τέχνης της εποχής μας, εδράζεται στην παραδοχή μιας ενοχής και επιδιώκει μιαν ανάνηψη (ίσως τίποτε πιο φυσικό για μια χώρα προτεσταντών όπως η Γερμανία).

Έδρα της documenta αποτέλεσε το ανηλεώς βομβαρδισμένο Fridericianum. Το κτήριο οικοδομήθηκε ως ένα από τα πρώτα δημόσια μουσεία στην Ευρώπη από τον χωροδεσπότη (Landgraf) της Έσσης Φρειδερίκο Β′ (10 χρόνια πριν από τη γαλλική επανάσταση) με τα χρήματα που αποκόμισε από την πώληση περίπου 19.000 εσιανών (Hessians) μισθοφόρων στον βασιλέα της Αγγλίας. Οι μισθοφόροι ‒οι περισσότεροι άνεργοι και άκληροι, αρκετοί στρατολογημένοι διά της βίας‒ σφαγιάστηκαν στο όνομα της μεγάλης Βρετανίας στα εδάφη του Νέου Κόσμου καθώς χρησιμοποιήθηκαν, ατελέσφορα, για την καταστολή του αμερικανικού πολέμου της ανεξαρτησίας. Να ενταχθεί άραγε σε αυτή τη συλλογιστική του ολέθρου, η επιλογή της ημικατεστραμμένης από τη λεγόμενη «κρίση» Αθήνας, ως κεντρικού σημείου αναφοράς (για κάποιους βεβαίως μήνες) στον παγκόσμιο χάρτη της σύγχρονης τέχνης; Όποια απάντηση κι εάν δώσει κανείς σε αυτό το ερώτημα, υπάρχει κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Πέρα από το συμβολικό ενδιαφέρον του, το δίπολο ενοχή / ανάνηψη ‒ καταστροφή / ανοικοδόμηση, εδράζεται πάντοτε σε πραγματικές ιστορικές περιστάσεις.

Στη δεκαετία του 1950 η κατεστραμμένη Γερμανία όφειλε, για να επιβιώσει, να υποστηρίξει με κάθε τρόπο την ανοικοδόμησή της ως φιλελεύθερο ευρωπαϊκό κράτος˙ σε αυτή την προοπτική εντάσσεται αναμφίβολα η ίδρυση της documenta. Στη δεκαετία μας, είναι άραγε από το ενοχικό καθεστώς του οικονομικού δημίου που επιχειρεί να ανανήψει η Γερμανία μέσω της αποδοχής της Ελλάδας ως ισότιμου, έστω πολιτιστικού, εταίρου στο περιβάλλον της εμφανώς πλέον κατεστραμμένης ευρωπαϊκής ιδέας (μιας και από τον καιρό του πάπα Πίου Β′ και του Pierfrancesco Giambullari, η ενωμένη Ευρώπη υπήρξε μόνο ως ιδέα, ποτέ ως πραγματικότητα); Η παρουσία για τα εγκαίνια στην Αθήνα του ανώτατου πολιτειακού εκπροσώπου της Γερμανίας μοιάζει να το υποδεικνύει.

Εάν αυτό είναι το ζητούμενο, δεν είναι βέβαιο ότι ο στόχος θα επιτευχθεί μέσω της documenta. Σίγουρο πάντως είναι ότι ούτε η Ἑλλάδα πρόκειται έτσι να ανακάμψει οικονομικά. Οι αμοιβές των νεαρών «επιτηρητών» (invigilators) μέσω εταιρείας ενοικίασης εργαζομένων για μερικούς μήνες ‒στο πλαίσιο μιας διοργάνωσης η οποία ενεργοποίησε μια άνευ προηγουμένου αντικαπιταλιστική ρητορική[1], υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων‒ και το συνάλλαγμα των κοσμοπολιτών οπαδών του πολιτιστικού τουρισμού δεν μπορούν βεβαίως ούτε να αυξήσουν την απασχόληση ούτε να αντιμετωπίσουν το δυσβάσταχτο ελληνικό χρέος, παρά τον ενθουσιασμό όσων, εντός και εκτός Ελλάδας, ασχολούνται επαγγελματικά με τη νέα «βιομηχανία της δημιουργικότητας», άξιο κληρονόμο της πολιτιστικής βιομηχανίας. Και φυσικά, ουδέποτε τέθηκε τέτοιος στόχος. Μήπως όμως η ελληνική, έστω, τέχνη θα προβληθεί μέσω, ας πούμε, της παρουσίας της συλλογής του ΕΜΣΤ στον κεντρικό εκθεσιακό χώρο του Κάσελ, το Fridericianum, από το καλοκαίρι 2017; O χρόνος θα το δείξει.

Όμως πέρα από όλα αυτά ‒ή μάλλον, μαζί με όλα αυτά‒ η documenta είναι μια έκθεση τέχνης. Η παρουσία της στην Αθήνα είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να δει κανείς επί τόπου (στο ΕΜΣΤ, στην ΑΣΚΤ, στο Μπενάκη της Πειραιώς, στο Ωδείο Αθηνών και αλλού) τι τάσεις υποστηρίζει σήμερα η documenta και πώς χαρτογραφεί την τέχνη αιχμής της εποχής μας˙ να κατανοήσει δηλαδή πώς συνδέονται σήμερα ‒ιστορικά‒ ο ανθρωπολογικός εξωτισμός με αναβιώσεις του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, οι επαναπροσεγγίσεις του ανθρώπινου σώματος με ορισμένες στοιχειώδεις εκδοχές της ζωγραφικής, η αφήγηση προσωπικών ιστοριών με τα διάσπαρτα υπολείμματα μιας τρέχουσας, καθημερινής δραστηριότητας -για να αναφερθούμε σε ορισμένες μόνο έννοιες που μοιάζει να βρίσκονται στον πυρήνα των εκθέσεων της documenta 14 στην Αθήνα. Μετά τα εγκαίνια της έκθεσης και του Κάσελ, το ζήτημα θα αντιμετωπισθεί εκτενέστερα μέσα από τις σελίδες του επόμενου τεύχους του περιοδικού.

Μα είναι άραγε δυνατόν τόσο πρόσφατες τάσεις να απασχολούν ένα περιοδικό ιστορίας της τέχνης; Είναι ένα ακόμη ερώτημα που μπορεί να εγερθεί πάραυτα, ειδικά στην Ελλάδα όπου, για πολλούς, η σύγχρονη τέχνη αποτελεί αντικείμενο της ‒δυστυχώς σήμερα σχεδόν ανύπαρκτης‒ τεχνοκριτικής, όχι της ιστορίας. Για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα θα μπορούσαμε ίσως ‒καταληκτικά‒ να αναφερθούμε στην πρόσφατη, σχεδόν ταυτόχρονη, απώλεια τριών καλλιτεχνών που τυχαίνει να γεννήθηκαν στην Ελλάδα: του Δημήτρη Μυταρά (1934-2017), του Γιάννη Βαλαβανιδη (1939-2017) και του Γιάννη Κουνέλλη (1936-2017). Είναι αναμφίβολο ότι μόνο το έργο του τελευταίου έχει μελετηθεί συστηματικά στο πλαίσιο της ιστορίας της τέχνης. Και τούτο επειδή ο Γιάννης Κουνέλλης δραστηριοποιήθηκε κυρίως εκτός Ελλάδας σε ένα περιβάλλον όπου, εκτός των άλλων, η ιστορική αποτίμηση του σύγχρονου θεωρείται απολύτως θεμιτή. Δεν οφείλουμε άραγε να πράττουμε το ίδιο απέναντι σε όσους δημιουργούν σε μεγαλύτερη εγγύτητα με εμάς, όχι μόνο στον οικείο μας χρόνο αλλά και στον οικείο μας χώρο; Να αντιμετωπίζουμε, στο πεδίο της τέχνης, και το παρόν ως ιστορία: να τι έχουμε εντέλει να μάθουμε εμείς, εδώ, από την documenta.

 

Νίκος Δασκαλοθανάσης

[1] Για τις συνθήκες πρόσληψης και αμοιβής των εργαζομένων στη διοργάνωση της Αθήνας βλ. την καταγγελία της «Πρωτοβουλίας εργαζομένων στην documenta 14» στη διεύθυνση http://tvxs.gr/news/ellada/kataggelia-ergazomenon-sti-documenta-14-learning-athens-onoma-kai-pragma?utm_source=FacebookE&utm_campaign=userBaseE&utm_medium=225848 (πρόσβαση: 21/4/2017). Για την απάντηση των υπεύθυνων της documenta 14 ‒που, κατά τη γνώμη μου, όχι μόνο δεν αντικρούει αλλά επί της ουσίας επιβεβαιώνει τις καταγγελίες των εργαζομένων‒ βλ. http://www.hitandrun.gr/ti-apanta-documenta-stis-katangelies-ergazomenon-gia-aparadektes-ergasiakes-sinthikes/ (πρόσβαση: 30/4/2017). Για την ανταπάντηση των εργαζομένων βλ. http://krisseis.blogspot.gr/2017/05/documenta-14.html (πρόσβαση: 14/5/2017).

 

 

*Κήπος Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, Πέμπτη 22 Ιουνίου 2017 // τεύχος #6

Ευχαριστούμε όλους -ιδιαιτέρως τον Παναγιώτη Τουρνικιώτη, καθηγητή ΕΜΠ και την Ελεονώρα Βρατσκίδου, μεταδιδακτορική ερευνήτρια Technische Universität Berlin- για την παρουσία και τη συμμετοχή στην εκδήλωση-συζήτηση με θέμα Λαϊκή και λόγια τέχνη: πεδίο διαλόγου για την ιστορία της τέχνης; το βράδυ της Πέμπτης 22 Ιουνίου στον κήπο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων.

To νέο τεύχος του περιοδικού βρίσκεται στα σημεία πώλησης από τις 20 Ιουνίου 2017.

Transforming Future Museums – Regional Hubs #BritishCouncil #StavrosNiarchosFoundation

Ένα καινοτόμο πρόγραμμα επιμόρφωσης για τα Μουσεία και τους Οργανισμούς Πολιτιστικής Κληρονομιάς – Περιφερειακά Κέντρα

 

Το British Council, σε συνεργασία με πολιτιστικούς οργανισμούς από την Ελλάδα και την Βρετανία, διοργανώνει το διετές πρόγραμμα Transforming Future Museums, ένα πρόγραμμα επιμόρφωσης, πανελλαδικής εμβέλειας, για τους επαγγελματίες οι οποίοι εργάζονται στον τομέα των μουσείων και της πολιτιστικής κληρονομιάς μέσα από μια σειρά δράσεων με επίκεντρο τα εντατικά, πενθήμερα μαθήματα της Διεθνούς Ακαδημίας Μουσείων (International Museum Academy) στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Η πρώτη Ακαδημία ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο και Νοέμβριο του 2016 και περιελάμβανε μία σειρά εντατικών, σεμιναρίων σε τέσσερις θεματικούς τομείς: Διοίκηση και Διαχείριση Έργου (Project Management), Επιμέλεια και Σχεδιασμός Εκθέσεων (Developing Exhibitions), Χρηματοδότηση και Ανάπτυξη Οικονομικών Πόρων (Fundraising and Income Generation) και Ανάπτυξη Νέου Κοινού (Audience Development).

Στόχος του προγράμματος είναι η ανάπτυξη και η βελτίωση των απαραίτητων δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού των μουσείων προκειμένου να ανταποκριθούν στις προκλήσεις και τις ευκαιρίες του αύριο, να συμβάλουν στη «μεταμόρφωση» των οργανισμών τους σε δυναμικά κύτταρα βιώσιμης πολιτιστικής, κοινωνικής, οικονομικής και περιβαλλοντικής ανάπτυξης και να αποκτήσουν μία πιο εξωστρεφή προσέγγιση τόσο με το κοινό, όσο και ως προς τις μεταξύ τους συνεργασίες.

Στο πλαίσιο του προγράμματος, έλληνες επαγγελματίες (Local Trainers) του χώρου ανέλαβαν να υλοποιήσουν μια σειρά σεμιναρίων στους προαναφερόμενους θεματικούς τομείς σε τοπικά μουσεία και πολιτιστικούς χώρους  σε ολόκληρη την Ελλάδα (Regional Hubs).

Σε ποιους απευθύνεται το πρόγραμμα:

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε νέους – αλλά και πιο έμπειρους – επαγγελματίες που εργάζονται πάνω σε διάφορες ειδικότητες (ενδεικτικά αρχαιολόγοι, επιμελητές, μουσειολόγοι, ιστορικοί τέχνης, κτλ.) στον χώρο των μουσείων και της πολιτιστικής κληρονομιάς στην Ελλάδα και επιθυμούν να:

•           αναπτύξουν τις δεξιότητές τους και να διευρύνουν τις γνώσεις τους

•           αποκτήσουν καινούρια τεχνογνωσία και να έρθουν σε επαφή με νέες μεθοδολογίες πάνω στο αντικείμενο εξειδίκευσής τους

•           αναπτύξουν ουσιαστικούς διαλόγους επικοινωνίας και να ανταλλάξουν καλές πρακτικές με τους συνεργάτες τους

•           ενημερωθούν για τις νέες διεθνείς τάσεις στον κλάδο των μουσείων και της πολιτιστικής κληρονομιάς

•           έρθουν σε επαφή με πρωτότυπες πρακτικές εργασίες ώστε να δημιουργήσουν θετικές αλλαγές τόσο σε τοπικό, όσο και εθνικό επίπεδο

•           δοκιμάσουν δημιουργικές λύσεις οι οποίες θα εξασφαλίσουν την ανάπτυξη και την βιωσιμότητα των μουσείων και των πολιτιστικών φορέων στην Ελλάδα

•           πειραματιστούν, δημιουργήσουν νέες ευκαιρίες και αποκτήσουν επιχειρηματικό πνεύμα.

 

Το πρόγραμμα πραγματοποιείται με δωρεά του  Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.

Βασικές πληροφορίες των πρώτων Regional Hubs:

Λέσβος, 30 Ιουνίου – 2 Ιουλίου

Τοποθεσία: Πανεπιστήμιο Αιγαίου  σε συνεργασία με το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους.  

Διαθέσιμες θέσεις: 15 ανά μάθημα

Μαθήματα: Χρηματοδότηση και Ανάπτυξη Οικονομικών Πόρων και Ανάπτυξη Νέου Κοινού

Καταληκτική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων: 23 Iουνίου 2017, 17.00

 

Αλεξανδρούπολη, 14 Ιουλίου – 16 Ιουλίου

Τοποθεσία: Εθνολογικό Μουσείο Θράκης

Διαθέσιμες θέσεις: 15 ανά μάθημα

Μαθήματα: Χρηματοδότηση και Ανάπτυξη Οικονομικών Πόρων και Ανάπτυξη Νέου Κοινού

Καταληκτική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων: 8 Ιουλίου 2017, 17.00

Διάρκεια:

Τα εργαστήρια έχουν διάρκεια τρεις ημέρες:

Παρασκευή: 18.00–21.00

Σάββατο & Κυριακή: 10.00–17.00 (στο πλαίσιο των μαθημάτων θα πραγματοποιηθεί επίσκεψη σε τοπικό μουσείο).

Γλώσσα:

Τα εργαστήρια θα διεξαχθούν στην ελληνική γλώσσα

Αιτήσεις:

Καλωσορίζουμε δηλώσεις συμμετοχής από επαγγελματίες του περιφερειακού και τοπικού χώρου. Μπορείτε να δηλώσετε αίτηση συμμετοχής με την αποστολή βιογραφικού σημειώματος και μια επιστολή ενδιαφέροντος (300 words maximum) έως τις ημερομηνίες στην υπεύθυνη του προγράμματος Ντίνα Ντζιώρα. Παρακαλείσθε να αναφέρετε στην επιστολή σας την τοποθεσία και το μάθημα που επιθυμείτε να παρακολουθήσετε και να εξηγήσετε πώς το συγκεκριμένο πρόγραμμα θα επηρεάσει τον ρόλο σας.

Κόστος εγγραφής€25 ανά εργαστήριο

Πώς μπορώ να καταβάλω το κόστος εγγραφής:

Μόλις λάβετε επιβεβαίωση της συμμετοχής σας, μπορείτε να προχωρήσετε στην πληρωμή της εγγραφής με έναν από τους παρακάτω τρόπους:

Mε μετρητά ή με πιστωτική/χρεωστική κάρτα στα γραφεία μας στην Αθήνα (Πλατεία Κολωνακίου 17, 106 73 Αθήνα), Δευτέρα έως Παρασκευή, 09.00–14.30.

Mε κατάθεση σε οποιοδήποτε υποκατάστημα της Alpha Bank μέσω συναλλαγής ΕΠΕΣ ή με μεταφορά χρημάτων μέσω e-banking, στο λογαριασμό του British Council:

Citibank – Αριθμός λογαριασμού: 0/444215/003

IBAN: GR 5108400010000000444215003

Αναγράφετε το όνομά σας με την ένδειξη «IMA Regional Hub» στο πεδίο «Αιτιολογία» του καταθετήριου αποκόμματος (π.χ. Ελένη Παπανικολάου, IMA) και στείλετε την απόδειξη ηλεκτρονικά στη διεύθυνση Dina.Ntziora@britishcouncil.gr.

Γενικοί όροι:

  • Διατηρούμε το δικαίωμα να κάνουμε αλλαγές στο περιεχόμενο του προγράμματος.
  • Δεν μπορούμε να εγγυηθούμε τη θέση σας στο πρόγραμμα μέχρι να γίνει η αποπληρωμή του ποσού της εγγραφής, το οποίο θα πρέπει να καταβληθεί τουλάχιστον δύο ημέρες πριν την έναρξη του εργαστηρίου.
  • Δεν είναι δυνατή η επιστροφή του ποσού της εγγραφής μετά το ξεκίνημα του εργαστηρίου.
  • Ο αριθμός των συμμετεχόντων σε κάθε μάθημα δεν θα υπερβαίνει τους 15.
  • Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να παρακολουθήσουν όλες τις ημέρες των μαθημάτων.

Πληροφορίες:

Για περαιτέρω πληροφορίες, επικοινωνήστε με την Ντίνα Ντζιώρα:

Email  Dina.Ntziora@britishcouncil.gr  – Τηλέφωνο      210 369 2358

Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα:

https://www.britishcouncil.gr/en/programmes/arts/cultural-skills/transforming-future-museums

Σε συνεργασία με:

Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους

Εθνολογικό Μουσείο Θράκης

Με την υποστήριξη του ICOM και με την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού.

 

*Watch our International Museum Academy video here:  https://www.youtube.com/watch?v=HA2IahXKKbo