Tag Archives: #culturalskills

*Μερικές σκέψεις με αφορμή τις εργασίες του συνεδρίου #MuseumNext (Λονδίνο, 18-20/06/2018)

«[…] Το μουσείο είναι ένας θεσμός που συλλέγει, καταγράφει, συντηρεί, εκθέτει και ερμηνεύει υλικές μαρτυρίες και σχετιζόμενα δεδομένα προς δημόσιο όφελος».[https://www.museumsassociation.org/about/frequently-asked-questions]

RoyalGeographicalSociety_MuseumNext

To MuseumNext, συνεδριακή πλατφόρμα με αντικείμενο ενδιαφέροντος τον κόσμο των μουσείων και τις πρακτικές που υιοθετούνται από όσους εργάζονται σε αυτά ή δραστηριοποιούνται (επαγγελματικά κατά κύριο λόγο) στο ευρύτερο πεδίο του πολιτισμού, ολοκλήρωσε πριν λίγες μέρες τον κύκλο των εργασιών του στο Λονδίνο. Είχε προηγηθεί ένα αντίστοιχο τριήμερο στο Μπρισμπέιν τον Μάρτιο του 2018 ενώ πρόκειται να ακολουθήσουν άλλοι δύο κύκλοι σχετικών συνεδριακών εργασιών για το MuseumNext εντός του έτους, με προσαρμοσμένες θεματικές και διαφορετικούς ομιλητές, στο Άμστερνταμ και στη Νέα Υόρκη.

Πρόκειται για ένα συνέδριο που κατά κύριο λόγο εστιάζει στην παρουσίαση “hands on” παραδειγμάτων μουσειακών (κατά κανόνα) πρακτικών ανά τον κόσμο, οργανωμένων γύρω από εντελώς χαλαρές θεματικές – για παράδειγμα, ο θεματικός τίτλος των εργασιών του Λονδίνου ήταν “Disruptions” (δεν μπορώ ωστόσο με βεβαιότητα να πω ότι αντιλήφθηκα πώς αυτός σχετιζόταν εντέλει με τις περισσότερες παρουσιάσεις). Στην πραγματικότητα βέβαια, είναι το ίδιο το συνέδριο που, κατά την άποψή μου, συγκροτεί μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και παραδειγματική μελέτη περίπτωσης σε σχέση τόσο με ό,τι αφορά στενά το πεδίο της «βιομηχανίας» διοργάνωσης συνεδρίων, εντός και εκτός Βρετανίας, όσο και αναφορικά με τις τρέχουσες τάσεις, τις υπό διαμόρφωση προτεραιότητες και τις διαφορετικές εκφάνσεις της πολιτιστικής βιομηχανίας ευρύτερα.

Μετρώντας ήδη δέκα χρόνια δραστηριότητας, το MuseumNext προέκυψε από τη συνεργασία των Jim Richardson και Nina Simon. Για τον πρώτο η συγκεκριμένη συνεδριακή πλατφόρμα αποτελεί πεδίο αποκλειστικής επαγγελματικής απασχόλησης, σε συνδυσμό με τη δραστηριοποίησή του στο πεδίο της συμβουλευτικής μουσειακών οργανισμών ή εταιρειών ψηφιακής τεχνολογίας. Η Simon από την άλλη (με πτυχίο ηλεκτρολόγου μηχανικού και μαθηματικών) είναι η επιτυχημένη διευθύντρια του Santa Cruz Museum of Art and History (MAH), ενεργή και επιδραστική blogger επίσης, με αντικείμενο τόσο της ερευνητικής/συγγραφικής της δραστηριότητας όσο και της στενά επαγγελματικής της πρακτικής, το θέμα της συμμετοχικότητας, με έμφαση στα μουσεία. Αν, όπως παραπάνω ανέφερα, είναι δύσκολο ενδεχομένως να αντιστοιχίσει κανείς τις ομιλίες κάθε διοργάνωσης του MuseumNext με τις επιμέρους προτεινόμενες θεματικές τους, μπορεί σίγουρα σταθερά να αναγνωρίσει την επίδραση της συμμετοχικότητας, της «ιδέας-ομπρέλας» δηλαδή, όπως προτάθηκε και συζητήθηκε ήδη από το 2010 στο βιβλίο της Simon, The Participatory Museum.

Στην ίδια αυτή βάση της ιδέας της συμμετοχικότητας εξάλλου εδράζεται και τις ίδιες λίγο-πολύ ιδέες εξελίσσει, και το νέο της project, μια διεθνής πρωτοβουλία με τίτλο OFBYFOR ALL, το οποίο απευθύνεται σε μουσειακούς και άλλους κοινωφελούς χαρακτήρα οργανισμούς. Η παρουσίασή του άνοιξε το διήμερο των παρουσιάσεων του MuseumNext, με την έμπειρη και άνετη Simon ως keynote ομιλήτρια. Αυτή τη φορά η Simon μίλησε για μια διεθνή πρωτοβουλία, ένα διεθνές κίνημα συμμετοχικότητας με κοινά προτεινόμενα εργαλεία που θα επιτύχουν να συνδέσουν τα μουσεία με τις κοινότητες (museums of, by, and for all), αναφερόμενη ακριβώς σε παραδείγματα από την δεξαμενή δράσεων του Santa Cruz Museum of Art and History.

Την ιδέα της συμμετοχικότητας έθιξαν την ίδια ημέρα αρκετές ακόμη παρουσιάσεις – διαφορετικές οπτικές, ενθουσιώδεις ομιλητές. Θα σταθώ σε εκείνη που μου φάνηκε η πιο ενδιαφέρουσα αλλά και η ειλικρινέστερη ίσως –η εισηγήτρια της ιδέας εξήγησε μάλιστα ότι κάνει και δεύτερη δουλειά για να καταφέρει να την υποστηρίξει. Σε μια δύσκολη για μια μαύρη νεαρή γυναίκα πόλη, όπως μέχρι σήμερα παραμένει η Ατλάντα, η Nedra Deadwyler παρουσίασε το εγχείρημά της, την ομάδα δηλαδή που συγκρότησε και με την οποία διοργανώνει διαδρομές με ποδήλατο στην πόλη της, επικεντρώνοντας αφενός στα μνημεία και τα δημόσια κτήρια που αφηγούνται την ιστορία του αστικού τοπίου και επιδιώκοντας αφετέρου να μετατοπίσει την συζήτηση σε σημεία περισσότερο “άβολα”, τα οποία η συλλογική μνήμη δεν έχει αφομοιώσει με ανάλογο τρόπο. Η ομάδα της, οι Civic Bikes, επιχειρούν να δημιουργήσουν και να τονώσουν ένα διαφορετικό αίσθημα συλλογικότητας ενώ επιλέγουν να λειτουργήσουν ως βήμα, κατά τη διάρκεια των διαδρομών τους, εκείνων ακριβώς των αφηγήσεων που έμειναν αγνοημένες και παραγκωνισμένες, και οι οποίες για συγκεκριμένους ιστορικούς, πολιτικούς λόγους, δεν είχαν μέχρι σήμερα τις ίδιες ευκαιρίες να ακουστούν, πόσο δε μάλλον να επικρατήσουν.

Ενδιαφέρουσα επίσης, σε εργαλειακό επίπεδο, ως προς τις συνταγές συμπράξεων και τις πιθανές γέφυρες συνεργασίας που πρότεινε μεταξύ των μουσείων και των διαφορετικών κοινοτήτων/συλλογικοτήτων της πόλης, είτε αυτές δραστηριοποιούνται στον τομέα του πολιτισμού είτε όχι, ήταν και η παρουσίαση του μουσείου της πόλης του Τορόντο. Ένα «μουσείο χωρίς τοίχους», το Myseum of Toronto επιδιώκει να συναντήσει τους επισκέπτες-συνεργάτες του πριν εκείνοι το επισκεφτούν στο δικό τους πεδίο δράσης.

Αν και ομολογουμένως με μεγάλο ενδιαφέρον περίμενα να ακούσω την παρουσίαση των εκπροσώπων της επιμελητικής ομάδας της έκθεσης “The Past is Now”, με τίτλο “Decolonizing Display”, απογοητεύτηκα. Το εγχείρημά τους ήταν σίγουρα προκλητικό: η έκθεση έλαβε χώρα στο Birmingham Museum (Οκτώβριος 2017-Ιούνιος 2018) και επιχείρησε να παρουσιάσει την ιστορία του Birmingham κριτικά, μέσω της ιστορίας (και των θηριωδιών) της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ως αποικιοκρατικής υπερδύναμης. Συζητήθηκε εκτενώς από τον Βρετανικό Τύπο και γι’ αυτήν συνεργάστηκε μια επιμελητική ομάδα αποτελούμενη από ακτιβιστές που δραστηριοποιούνται στην BAME (Black and Minorities Ethnic) κοινότητα, όλοι τους με ειδικό ενδιαφέρον για τον πολιτισμό.

Τί βρήκα απογοητευτικό: να μη γίνεται αντιληπτό, να μην σχολιάζεται, να μην αναφέρεται καν, έστω στο επίπεδο μιας επιπόλαιης νύξης, ότι η όποια αποπεριθωριοποίηση ή η υιοθέτηση μιας υποτιθέμενης «πολυκεντρικής» οπτικής και μιας προοδευτικής φρασεολογίας, στο πλαίσιο ειδικά μιας μεγάλης κλίμακας έκθεσης όπως αυτή του Birmingham Museum, σήμερα, με τους τρέχοντες οικονομικούς και πολιτικούς όρους, δεν είναι παρά εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση της πολιτικής κυριαρχίας και απέχει πολύ από το να θεωρείται δείγμα χειραφέτησης (όπως παρουσιάστηκε).

Δεν έλειψαν γενικώς μέσα στο διήμερο οι παρουσιάσεις που αναλώθηκαν σε ισοπεδωτικές (και ανιαρές επιπλέον) «μανατζερίστικες» υπεραπλουστεύσεις και κοινοτοπίες. Mία από αυτές ήταν κατά τη γνώμη μου και η παρουσίαση “Ηack The Bureaucracy”, παρά τον πολλά υποσχόμενο τίτλο.

Με διαφορά ως καλύτερη ξεχωρίζω την παρουσία του Chris Michaels, Digital Director της National Gallery του Λονδίνου, ο οποίος με μια συγκροτημένη ομιλία, χωρίς τη συνοδεία ppt παρουσίασης, τοποθέτησε τουλάχιστον με ευθυκρισία και ειλικρίνεια τη συζήτηση για το μέλλον των μουσείων στο πραγματικό της πλαίσιο, με τους ιστορικούς όρους του σήμερα. Και ανάμεσα στις γραμμές υπονόησε νομίζω ότι και αυτή ακόμη η τάση της κοινωνικής ευαισθησίας δεν είναι παρά ένα ακόμη «προϊόν» διαχειρίσιμο από τα μουσεία σε σχέση με την οικονομική τους επιβίωση εντός του περιβάλλοντος της ευρύτερης πολιτιστικής βιομηχανίας, ενώ αμφισβήτησε τον ρόλο τους ως «φτωχού συγγενή» με οικονομικούς όρους (στη βρετανική πραγματικότητα πάντα). Ήταν δε και ο μόνος που συσχέτισε την εισήγησή του με την θεματική του συνεδρίου (“Disruptions”).

Επίσης, καθώς αυτό το σημείωμα γράφεται μία ημέρα μετά την είδηση της αναθεώρησης του πλαισίου υπέρ της αύξησης των ωρών εργασίας στην Αυστρία, δεν μπορώ παρά να θυμηθώ όσα ακούστηκαν στο MuseumNext και σε σχέση με τις συγκλονιστικές εξελίξεις στο πεδίο της ρομποτικής και της τεχνητής νοημοσύνης – μια πραγματικότητα βέβαια που θα δημιουργήσει νέες στρατιές ανέργων. Η διαχείρισή της προφανώς για το κοινό καλό και προς όφελος ή όχι των ανθρώπων είναι ξεκάθαρα πολιτική απόφαση.

Θα πρέπει σίγουρα ακόμη να πω ότι οι συμμετέχοντες στο MuseumNext είχαμε και μια εξαιρετική πρώτη μέρα με ελεύθερο πρόγραμμα για επισκέψεις σε προτεινόμενες εκθέσεις που «τρέχουν» αυτό το διάστημα στο Λονδίνο. Δεν θα απαριθμήσω εδώ όσα ενδιαφέροντα είδαμε –είναι άλλη συζήτηση, που μπορούμε να κάνουμε με επιμέρους παρουσιάσεις στο πλαίσιο του Δικτύου Επαγγελματιών Μουσείων–, θα σταθώ περισσότερο στο γεγονός ότι αυτές τις επισκέψεις τις κάναμε σε ομάδες η σύνθεση των οποίων άλλαζε τυχαία, οπότε μας δόθηκε η ευκαιρία να συζητήσουμε –σε ενδιάμεσα διαλείμματα/γεύματα/βόλτες/δείπνα/πρωινά– σχεδόν όλοι με όλους αυτά που είδαμε και μας απασχόλησαν.

Εξαιρετική ήταν και η ιδέα του British Council να συγκεντρωθούμε αμέσως μετά την ολοκλήρωση των εργασιών του συνεδρίου η ομάδα των ελλήνων συμμετεχόντων για έναν πρώτο κύκλο συζήτησης-αποτίμησης σε σχέση με όσα είχαμε δει και ακούσει κατά τις τρεις ημέρες του συνεδρίου.

Ειδικότερα τώρα για τους Έλληνες συμμετέχοντες, με έναν τρόπο το MuseumNext επισφράγισε κι έναν πρώτο κύκλο λειτουργίας για το πρόγραμμα Transforming Future Museums και την International Museum Academy. Η συμμετοχή μας σε αυτό, ύστερα από την πρόσκληση του British Council και τη σχετική διαδικασία επιλογής, με την υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (600£ ήταν μόνο το κόστος της συμμετοχής στις εργασίες του συνεδρίου –το σημειώνω εδώ και σε σχέση με όσα παραπάνω αναφέρθηκαν για την «βιομηχανία» των συνεδρίων στην Βρετανία αλλά και σε σχέση με την οικονομική πλευρά του πολιτιστικού τομέα), ολοκλήρωσε μια πρώτη σειρά ερεθισμάτων, εμπειριών, ανταλλαγών, συζητήσεων και συμπερασμάτων και έδωσε ταυτοχρόνως έμπνευση και ισχυρό κίνητρο για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση ενός επόμενου κύκλου. Όσοι συμμετέχουμε τα τελευταία δύο χρόνια στο πρόγραμμα είτε παρακολουθώντας τα σεμινάρια, είτε διδάσκοντας στα regional hubs, είτε υποστηρίζοντας και τροφοδοτώντας τις εργασίες του Δικτύου, γνωρίζουμε καλά πόσο σημαντικό είναι ότι είχαμε την ευκαιρία να συγκεντρώσουμε γνώσεις και να αναπτύξουμε δεξιότητες γύρω από συγκεκριμένους τομείς της εργασιακής μας καθημερινότητας, πέρα από την επιστημονική μας εξειδίκευση. Περισσότερο σημαντικό είναι όμως ότι έχουμε πετύχει να συγκροτήσουμε μια νέα συλλογικότητα, άνθρωποι που ανά την Ελλάδα διαχειριζόμαστε κοινές προκλήσεις στην επαγγελματική μας καθημερινότητα, θέτουμε παρόμοιους στόχους, εκνευριζόμαστε με τα ίδια πράγματα, και ποτέ πριν δεν είχαμε συγκεντρωθεί ώστε να τα συζητήσουμε, να τα σκεφτούμε και να τα διαχειριστούμε όλα αυτά από κοινού (έστω και σε επίπεδο απλώς εκτόνωσης και συλλογικής ψυχοθεραπείας).

MuseumNextLondon2018

Κλείνοντας αυτό το σημείωμα θα πω ότι χάρηκα ιδιαιτέρως που στο τέλος των εργασιών του συνεδρίου δεν είδα κανέναν/καμία από τους συναδέλφους της ομάδας εκστατικά συγκλονισμένο από τις προτεινόμενες “καινοτομίες”. Αντιθέτως, νομίζω ότι όλοι σταθήκαμε κριτικά απέναντι σε όσα ακούσαμε –διαπίστωση που αποτυπώθηκε και στην συζήτηση/αποτίμηση το απόγευμα της τρίτης ημέρας με τους ευρισκόμενους στο Λονδίνο συνεργάτες του British Council. Αξιολογώ θετικά αυτή τη στάση μας, όπως τουλάχιστον την διαισθάνθηκα, όχι από μπλαζέ άποψη αλλά γιατί καταδεικνύει μια διάθεση υπέρβασης των επιδερμικών προσεγγίσεων σε ό,τι αφορά την πολιτισμική και κοινωνική (πολιτική) σημασία της διαχείρισης των δεδομένων.

Εννοώ πως θα πρέπει να σκεφτεί κανείς σοβαρά τους κινδύνους πίσω από τα αιτήματα της συμμετοχικότητας (πριν ενθουσιωδώς τα ασπαστεί) και να αναρωτηθεί για την παγίδα της επίτευξης μιας συναισθηματικής δικαίωσης μόνο (στο όνομα ακριβώς της συμμετοχικότητας) χωρίς στέρεα επιχειρήματα. Αντίστοιχα και σε σχέση με την διεκδίκηση των δικαιωμάτων επιμέρους κοινωνικών ομάδων: μήπως εμμέσως η εξαντλητική αυτή κατηγοριοποίηση, η ανάδειξη επιμέρους κοινωνικών ταυτοτήτων, καταλήγει σε μια αντίστροφη, πολιτικώς ορθή, γκετοποίηση και στην πραγμάτωση εντέλει μιας ελεγχόμενης και προδιαγεγραμμένης μόνο ελευθερίας;

Η υπόθεση της συμμετοχικότητας είναι σημαντική (και) για τα μουσεία και δεν θα πρέπει να χαθεί μέσα σε μια εύκολη συνθηματολογία και τάσεις «της μόδας», υποταγμένες σε οικονομικούς και πολιτικούς καιροσκοπισμούς. Οι αντιλήψεις μας για το μουσείο δεν είναι παρά κοινωνικά γεγονότα που υπόκεινται σε μεταβολές ενώ το ίδιο το μουσείο –επίσης μέρος της κοινωνικής πράξης– είναι πεδίο ιεράρχησης αξιών και παραγωγής νοημάτων. Οι ιδέες που ακούστηκαν είχαν σίγουρα ενδιαφέρον, αυτοπαγιδεύονται όμως όσο παραμένουν εγκλωβισμένες σε έναν ανιστόρητο εκλεκτικισμό, χαμένες στο περίφημο μεταμοντέρνο pastiche. Σχεδόν όλες οι ανακοινώσεις που ακούσαμε στο συνέδριο δεν φάνηκε να λαμβάνουν υπόψη τους την ανάδειξη μιας (όποιας) δεδομένης μουσειακής συλλογής και της συγκροτημένης σύνδεσής τους με αυτή. Οι περισσότερες, ενθουσιωδώς μεν ανεπιτυχώς δε, αγωνίζονταν να αποδείξουν ότι οι πρακτικές που προτείνουν καταφέρνουν να υπερβούν το ζήτημα της διάκρισης (ο όρος του Pierre Bourdieu). Συμμετοχικό μουσείο όμως χωρίς μουσείο δεν μπορεί να υπάρξει.

Άννυ Μάλαμα

Δρ Ιστορίας της τέχνης, Επιμελήτρια

Μουσείο Νεότερου Ελληνικού Πολιτισμού

Advertisements

Transforming Future Museums #RegionalHubs #BritishCouncil

Ένα καινοτόμο πρόγραμμα επιμόρφωσης για τα Μουσεία και τους

Οργανισμούς Πολιτιστικής Κληρονομιάς 

Περιφερειακά Κέντρα

 

Βόλος, 26 – 28 Ιανουαρίου 2018

Τοποθεσία: Μουσείο Πόλης Βόλου

Διαθέσιμες θέσεις: 15 ανά μάθημα

 

Μαθήματα:

1/ Χρηματοδότηση και Ανάπτυξη Οικονομικών Πόρων

2/ Ανάπτυξη Νέου Κοινού

 

Αιτήσεις συμμετοχής έως τις 15 Ιανουαρίου 2018

 

Το British Council, σε συνεργασία με πολιτιστικούς οργανισμούς από την Ελλάδα και την Βρετανία, διοργανώνει το διετές πρόγραμμα Transforming FutureMuseums, το οποίο υλοποιείται με δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα επιμόρφωσης, πανελλαδικής εμβέλειας, για τους επαγγελματίες οι οποίοι εργάζονται στον τομέα των μουσείων και της πολιτιστικής κληρονομιάς μέσα από μια σειρά δράσεων με επίκεντρο τα εντατικά, πενθήμερα μαθήματα της Διεθνούς Ακαδημίας Μουσείων (International Museum Academy) στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Η πρώτη Ακαδημία ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο και Νοέμβριο του 2016 και περιελάμβανε μία σειρά εντατικών, σεμιναρίων σε τέσσερις θεματικούς τομείς: Διοίκηση και Διαχείριση Έργου (Project Management), Επιμέλεια και Σχεδιασμός Εκθέσεων(Developing Exhibitions), Χρηματοδότηση και Ανάπτυξη Οικονομικών Πόρων (Fundraising and Income Generation) και Ανάπτυξη Νέου Κοινού (Audience Development).

Στόχος του προγράμματος είναι η ανάπτυξη και η βελτίωση των απαραίτητων δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού των μουσείων προκειμένου να ανταποκριθούν στις προκλήσεις και τις ευκαιρίες του αύριο, να συμβάλουν στη «μεταμόρφωση» των οργανισμών τους σε δυναμικά κύτταρα βιώσιμης πολιτιστικής, κοινωνικής, οικονομικής και περιβαλλοντικής ανάπτυξης και να αποκτήσουν μία πιο εξωστρεφή προσέγγιση τόσο με το κοινό, όσο και ως προς τις μεταξύ τους συνεργασίες.

Στο πλαίσιο του προγράμματος, έλληνες επαγγελματίες (Local Trainers) του χώρου ανέλαβαν να υλοποιήσουν μια σειρά σεμιναρίων στους προαναφερόμενους θεματικούς τομείς σε τοπικά μουσεία και πολιτιστικούς χώρους  σε ολόκληρη την Ελλάδα (Regional Hubs).

Σε ποιους απευθύνεται το πρόγραμμα:

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε νέους – αλλά και πιο έμπειρους – επαγγελματίες που εργάζονται πάνω σε διάφορες ειδικότητες (ενδεικτικά αρχαιολόγοι, επιμελητές, μουσειολόγοι, ιστορικοί τέχνης, κτλ.) στον χώρο των μουσείων και της πολιτιστικής κληρονομιάς στην Ελλάδα και επιθυμούν να:

  • αναπτύξουν τις δεξιότητές τους και να διευρύνουν τις γνώσεις τους
  • αποκτήσουν καινούρια τεχνογνωσία και να έρθουν σε επαφή με νέες μεθοδολογίες πάνω στο αντικείμενο εξειδίκευσής τους
  • αναπτύξουν ουσιαστικούς διαλόγους επικοινωνίας και να ανταλλάξουν καλές πρακτικές με τους συνεργάτες τους
  • ενημερωθούν για τις νέες διεθνείς τάσεις στον κλάδο των μουσείων και της πολιτιστικής κληρονομιάς
  • έρθουν σε επαφή με πρωτότυπες πρακτικές εργασίες ώστε να δημιουργήσουν θετικές αλλαγές τόσο σε τοπικό, όσο και εθνικό επίπεδο
  • δοκιμάσουν δημιουργικές λύσεις οι οποίες θα εξασφαλίσουν την ανάπτυξη και την βιωσιμότητα των μουσείων και των πολιτιστικών φορέων στην Ελλάδα
  • πειραματιστούν, δημιουργήσουν νέες ευκαιρίες και αποκτήσουν επιχειρηματικό πνεύμα.

 

Βασικές πληροφορίες του Regional Hub

Τα μαθήματα θα διεξαχθούν παράλληλα τις ίδιες ώρες και ημερομηνίες και καλείστε να επιλέξετε ένα από τα δύο.

Στην περίπτωση που έχουμε λιγότερους από 6 συμμετέχοντες στο Πρόγραμμα, θα αναγκαστούμε να ακυρώσουμε το μάθημα.

Διάρκεια:

Τα εργαστήρια έχουν διάρκεια τρεις ημέρες:

Παρασκευή: 18.00–21.00

Σάββατο & Κυριακή: 10.00–17.00

(στο πλαίσιο των μαθημάτων θα πραγματοποιηθεί επίσκεψη σε τοπικό μουσείο).

Γλώσσα:

Τα εργαστήρια θα διεξαχθούν στην ελληνική γλώσσα

 

Αιτήσεις:

Καλωσορίζουμε δηλώσεις συμμετοχής από επαγγελματίες του περιφερειακού και τοπικού χώρου. Μπορείτε να δηλώσετε αίτηση συμμετοχής με την αποστολή βιογραφικού σημειώματος και μια επιστολή ενδιαφέροντος (300 words maximum) έως τις 15 Ιανουαρίου 2017 στην υπεύθυνη του προγράμματος Ντίνα Ντζιώρα dina.ntziora@britishcouncil.gr . Παρακαλείσθε να αναφέρετε στην επιστολή σας την τοποθεσία και το μάθημα που επιθυμείτε να παρακολουθήσετε και να εξηγήσετε πώς το συγκεκριμένο πρόγραμμα θα επηρεάσει τον ρόλο σας.

 

Κόστος εγγραφής:

€25 ανά εργαστήριο για όλες τις ημέρες

Πώς μπορώ να καταβάλω το κόστος εγγραφής:

Μόλις λάβετε επιβεβαίωση της συμμετοχής σας, μπορείτε να προχωρήσετε στην πληρωμή της εγγραφής με έναν από τους παρακάτω τρόπους:

Mε μετρητά ή με πιστωτική/χρεωστική κάρτα στα γραφεία μας στην Αθήνα (Πλατεία Κολωνακίου 17, 106 73 Αθήνα), Δευτέρα έως Παρασκευή, 09.00–14.30.

Mε κατάθεση σε οποιοδήποτε υποκατάστημα της Alpha Bank μέσω συναλλαγής ΕΠΕΣ ή με μεταφορά χρημάτων μέσω e-banking, στο λογαριασμό του BritishCouncil:

Citibank – Αριθμός λογαριασμού: 0/444215/003

IBAN: GR 5108400010000000444215003

Αναγράψετε το όνομά σας με την ένδειξη «IMA Regional Hub» στο πεδίο «Αιτιολογία» του καταθετήριου αποκόμματος (π.χ. Ελένη Παπανικολάου, IMA) και στείλετε την απόδειξη ηλεκτρονικά στη διεύθυνση Dina.Ntziora@britishcouncil.gr

 

Γενικοί όροι:

  • Διατηρούμε το δικαίωμα να κάνουμε αλλαγές στο περιεχόμενο του προγράμματος.
  • Δεν μπορούμε να εγγυηθούμε τη θέση σας στο πρόγραμμα μέχρι να γίνει η αποπληρωμή του ποσού της εγγραφής, το οποίο θα πρέπει να καταβληθεί τουλάχιστον δύο ημέρες πριν την έναρξη του εργαστηρίου.
  • Δεν είναι δυνατή η επιστροφή του ποσού της εγγραφής μετά το ξεκίνημα του εργαστηρίου.
  • Ο αριθμός των συμμετεχόντων σε κάθε μάθημα δεν θα υπερβαίνει τους 15.
  • Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να παρακολουθήσουν όλες τις ημέρες των μαθημάτων.

 

Πληροφορίες:

Για περαιτέρω πληροφορίες, επικοινωνήστε με την Ντίνα Ντζιώρα:

Email Dina.Ntziora@britishcouncil.gr

Τηλέφωνο 210 369 2358

[Dina Ntziora | Cultural Skills Coordinator | Transforming Future Museums

+30 210 3692358 | M +30 698 3050292 | BCTN (Internal) 284 3358

dina.ntziora@britishcouncil.gr]

 

Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα:

https://www.britishcouncil.gr/en/programmes/arts/cultural-skills/transforming-future-museums

 

Watch our International Museum Academy video here:  https://www.youtube.com/watch?v=HA2IahXKKbo
The British Council is the United Kingdom’s international organisation for cultural relations and educational opportunities. A registered charity: 209131 (England and Wales) SC037733 (Scotland).
This message is for the use of the intended recipient(s) only and may contain confidential information. If you have received this message in error, please notify the sender and delete it.
The British Council accepts no liability for loss or damage caused by viruses and other malware and you are advised to carry out a virus and malware check on any attachments contained in this message.