Tag Archives: #conference

Συνέδριο: Διαδρομές του παρελθόντος – Ο εμφύλιος πόλεμος στη δημόσια ιστορία και τη μνήμη #aski

Παρασκευή 2 & Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2016

Ιωνικό Κέντρο (Λυσίου 11, Πλάκα)

Διοργάνωση: Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας

 

Πρόγραμμα Συνεδρίου:

Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου

15.00-15.30

Εισαγωγικές Παρατηρήσεις: Πολυμέρης Βόγλης

15.30-17.20

Πρώτη συνεδρία: Αποτυπώσεις του Εμφυλίου στις τέχνες

Συντονιστής: Γιάννης Παπαθεοδώρου

Άρτεμις Ζερβού, Ίχνη του Εμφυλίου στην ιστορική διαδρομή της δημιουργίας, της έκθεσης και της υποδοχής του «Μνημείου της Μάχης της Πίνδου» του Χρήστου Καπράλου

Αλέξανδρος Τενεκετζής, Η δημόσια αναπαράσταση μιας δύσκολης μνήμης. Ο Εμφύλιος στη δημόσια γλυπτική τις δεκαετίες ’80 και ’90

Νόρα Ράλλη, Αστική παλίμψηστος τοιχοποιία και πολιτική μνήμη. Πολιτικά συνθήματα και ίχνη της περιόδου του Εμφυλίου Πολέμου στους αθηναϊκούς τοίχους

Βασιλική ΚαϊσίδουΗ μνήμη, η λήθη και η συγχώρεση: η αναπαράσταση των Παιδουπόλεων της Βασίλισσας Φρειδερίκης στη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία

 

17.30-19.20

Δεύτερη συνεδρία: Ο Εμφύλιος στις οθόνες

Συντονιστής: Κωστής Καρπόζηλος

Γιώργος Ανδρίτσος, Ο Εμφύλιος στις ελληνικές ταινίες μυθοπλασίας μεγάλου μήκους από το 1974 μέχρι το 1989

Χρήστος Δερμεντζόπουλος, Ράνια Κοσμίδου, Οι διαμάχες για τις σύγχρονες κινηματογραφικές εικόνες του ελληνικού εμφυλίου στη δημόσια σφαίρα

Γιάνης Γιανουλόπουλος, Ο ελληνικός εμφύλιος ως «Κρυμμένος Πόλεμος/Hidden War» στις βρετανικές μικρές οθόνες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80: Μαρτυρίες, αντικρουόμενες αφηγήσεις, δημόσια ιστορία

Μαρία Κωλέτση, Ο ελληνικός εμφύλιος (1946-1949) στο διαδίκτυο

 

19.40-21.00

Τρίτη συνεδρία: Εμφύλιος πόλεμος και ψυχικό τραύμα

Συντονιστής: Τάσος Σακελλαρόπουλος

Χαρά Καραμανωλάκη, Η κληρονομιά του τραύματος. Πότε ένας πόλεμος τελειώνει;

Γρηγόρης Μανιαδάκης, Το δήθεν χαμένο παρελθόν. Ο Μανόλης Αναγνωστάκης και η κρυπτική μνήμη

Συζητητές: Πολυμέρης Βόγλης, Τάσος Σακελλαρόπουλος

 

Σάββατο 3 Δεκεμβρίου

10.00-11.50

Τέταρτη συνεδρία: Η μνήμη της βίας και η τοπική διάσταση

Συντονιστής: Νίκος Βαφέας

Κωνσταντίνα Μπάδα, Μορφές κρατικής βίας στον εμφύλιο και μετά από αυτόν, βιωμένες εμπειρίες, κοινωνικές μνήμες και ταυτότητες

Αλέξης Ντάσιος, «Αποκηρύσσομεν τον ξενοκίνητον κομμουνισμόν…». Αναβιώσεις εμφυλιοπολεμικής μνήμης στη Λάρισα των πρώτων χρόνων της Χούντας

Κατερίνα Αναγνωστάκη, Το φάντασμα της κατακραυγής της κοινωνίας: οι δυσκολίες της αδιαίρετης μνήμης

Τάσος Κωστόπουλος, Ο φόνος της δασκάλας και άλλες ιστορίες. Μνήμη και λήθη της εμφύλιας βίας σ’ ένα ορεινό χωριό της Ρούμελης

 

12.10-14.00

Πέμπτη συνεδρία: Πολιτικές της μνήμης και θεσμικοί λόγοι

Συντονιστής: Ηλίας Νικολακόπουλος

Κατερίνα Πάπαρη, «Πήραμε επικίνδυνο κατήφορο…»: όψεις του εθνικού αφηγήματος των εθνικοφρόνων διανοούμενων στη δεκαετία του ’50

Αντώνης Μάτσος, Περιμένοντας την επανάσταση: Η αναβίωση του λόγου περί Εμφυλίου από την ΕΡΕ και τον Τύπο της Δεξιάς κατά το πρώτο έτος της Κυβερνήσεως της Ενώσεως Κέντρου (1963-1964)

Μάνος Αυγερίδης, «Tα επακολουθήσαντα μετά την απελευθέρωσιν δεινά». Εμφύλιος διχασμός και εθνική ενότητα σε τρία αντιστασιακά χρονικά της δεκαετίας του 1960

Μάγδα Φυτιλή, Μνήμη, Λήθη και Συμφιλίωση: οι διαδρομές της θεσμικής και της παραταξιακής μνήμης του Εμφυλίου

 

15.30-17.10

Έκτη συνεδρία: Ο Εμφύλιος πόλεμος στη σχολική εκπαίδευση

Συντονιστής: Χάρης Αθανασιάδης

Λάμπρος Παπαδήμας, Αντώνης ΣμυρναίοςΟ εμφύλιος πόλεμος στην ελληνική εκπαίδευση: αμφισβήτηση, αποσιώπηση και αμηχανία

Μαρία Στυλιανού, Ο ρόλος των εκπαιδευτικών στη διαμεσολάβηση της κυρίαρχης εθνικής ιστορικής αφήγησης για τον εμφύλιο πόλεμο. Ο Τριπλός Εορτασμός, ο δημόσιος λόγος και η διαχείριση της μνήμης στις τοπικές κοινωνίες. Η περίπτωση της Καβάλας (1949-1974)

Καλλιόπη Στίγκα, Ο Εμφύλιος Πόλεμος μέσα από το λογοτεχνικό και μουσικό έργο του Μίκη Θεοδωράκη: ένα μοντέλο διαθεματικής διδασκαλίας για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση

 

17.30-19.20

Έβδομη συνεδρία: Τόποι/Κοινότητες Μνήμης

Συντονιστής: Βαγγέλης Καραμανωλάκης

Μάριος Αθανασόπουλος, «Πηγάδα» Μελιγαλά: Η διαιρεμένη μνήμη

Ελένη Κούκη, Τα στρατιωτικά νεκροταφεία του Εμφυλίου Πολέμου. Οι πολιτικές των οστών και η εδαφικοποίηση της απώλειας

Φίλιππος Κάραμποτ, Αλεξάνδρα Πατρικίου, Εννοιολογήσεις και αναπαραστάσεις του Εμφυλίου σε εθελοντικές συσσωματώσεις (1945-μέσα δεκαετίας του ’60)

Μαρία Σπηλιωτοπούλου, Η «Κίνηση Ενωμένη Εθνική Αντίσταση» και η συμβολή της στη διαμόρφωση της συλλογικής μνήμης για τον εμφύλιο

 

Οργανωτική Επιτροπή: Μάνος Αυγερίδης, Ρίκη Βαν Μπούσχοτεν, Πολυμέρης Βόγλης, Ελένη Πασχαλούδη, Τάσος Σακελλαρόπουλος

 

 

Advertisements

Ανδρισμοί & ιστορία: έμφυλες σχέσεις, πρακτικές, εννοιολογήσεις

*10 – 12 Ιουνίου 2016, Ιστορικό Αρχείο Πανεπιστημίου Αθηνών (Σκουφά 45)

Το συνέδριο Ανδρισμοί και ιστορία διοργανώνει η ομάδα Ιστορικοί για την Έρευνα στην Ιστορία των Γυναικών και του Φύλου.

A3Web

A3Web

 

 

.

The Museum in the Global Contemporary – Debating the Museum of Now

Museum Studies at Leicester 50th Anniversary Conference

20-22 April 2016

The Museum in the Global Contemporary: Debating the Museum of Now 

Global Contemporary Draft 3 Programme

Contributors

*This is a general Museum Studies conference. It is not concerned with any single perspective and thus this is an open – and open-minded – call. It might, however, be useful to ground this notion of the ‘global contemporary’ a little. So here are just a few ways to think about it:

The mobility of people and things

Consider the implications and opportunities of our new mobility. We are less culturally isolated and more likely to exist in multicultural societies. But the movement of people has other complexities. We live in an era of human displacement, economic migration and asylum-seeking. Demographic change, social media, and foreign policy have produced threats from rising nationalism to political extremism and global terrorism. Global capitalism has produced new power structures, the evasion of corporate responsibility, neo-colonialism and homogenising cultural change. Museums have faced up to this by being active in building social cohesion and integration, protecting identities, and acting in cultural exchange and cultural diplomacy. Museums have developed new international collaborations, challenged the politics of majority in favour of disenfranchised groups and embraced new forms of collection mobility and access. Museums may rarely work at the level of international headlines but instead can have a powerful effect at community level. What models, innovations, and opportunities exist in this complex mobile world?

Perceptions of ourselves and others

The Global Contemporary is not simply about mobility. It also affects perception. It opens up new influences in the conception, management and business operation of the museum. It has provided a new context for global acts of professionalisation and standardisation, and for the dissemination of models of practice and museological research. It has made museum and heritage practitioners and communities increasingly aware of the uniqueness of specific cultures and the threats posed by globalisation and social change. It has also exposed the damaging consequences of tourism and heritage, and called for new models of engagement. Globally it has been possible to know, and conceive of, the individual in distant cultures. The exotic Other has been displaced. The world has been increasingly humanised. The world is no longer to be read or understood through dominant Western cultural models. There is a new global cultural awareness that situates national minorities in the context of international politics. Global visibility also exposes to a wider audience matters of social injustice, indigenous rights, and racial and religious discrimination. If museums possess a new global visibility to what extent can they disseminate the core values of peaceful and cohesive societies built on local cultural values? To what extent do they offer an alternative worldview to that played out in world politics?

The conceptualisation of performances and audiences

The Global Contemporary also transforms how we think about museum media, audiences and markets. Today, it is possible for the city exhibition to become the global app, the local loans scheme can realise global ambitions, the material collection can be experienced as virtual and augmented reality, the temporary exhibition might seek crowd funding, and so on. The local audience might now be a medium for global reach, as the audience becomes participant and advocate. Museums everywhere now have access to expertise. In a world where few audiences are isolated from world media, how does the role of the local museum change? How does the global potential of a local project affect its conception and scale?

«Αρχαιολογικοί Διάλογοι»

Οι «Αρχαιολογικοί Διάλογοι» είναι ένας νέος θεσμός, ένας διαρκής κριτικός και αναστοχαστικός διάλογος για τις αρχαιότητες και την αρχαιολογία στη σημερινή κοινωνία. Η βασική του μορφή θα είναι ένα ετήσιο, ανοικτό συνέδριο/ εκδήλωση/ καλλιτεχνικό γεγονός, μια συνάντηση κριτικής, θεωρίας και πράξης, ανοικτή σ’ όλους τους αρχαιολόγους: φοιτητές και καθηγητές, διευθυντές και συμβασιούχους, εργαζόμενους/ες και άνεργους/ες, ανεξάρτητα από επιμέρους εξειδικεύσεις και χρονολογικούς, εργασιακούς, θεωρητικούς ή άλλους προσδιορισμούς, πέρα από ιεραρχίες και στεγανά.

Είναι ακόμα ανοικτή σε ειδικούς και μη από άλλους χώρους, ανθρωπολόγους, ιστορικούς, ιστορικούς της τέχνης, μουσειολόγους, αρχιτέκτονες, καλλιτέχνες, αλλά και όποιον/α θέλει να συνεισφέρει στη συζήτηση για το ρόλο και τη σημασία των αρχαιοτήτων και της αρχαιολογίας σήμερα.

Η θεματολογία των συνεδρίων θα διαμορφώνεται κάθε φορά από τις προτάσεις για θεματικά εργαστήρια, εισηγήσεις, δρώμενα, και άλλες δραστηριότες, στα πλαίσια των παραπάνω αρχών της κριτικής, του αναστοχασμού, και του ανοιχτού και αντι-ιεραρχικού τους χαρακτήρα. Ενδεικτικά, τα συνέδρια μπορούν να πραγματευτούν ζητήματα όπως τα παρακάτω:

-Αρχαιολογία και σύγχρονη κοινωνία

-Κριτική, κοινωνική ιστορία της αρχαιολογίας

-Αρχαιολογία και «ανάπτυξη»

-Αρχαιότητες, αρχαιολογία και ταυτότητες (εθνοτικές, εθνικές, ταξικές, φύλου, τοπικές, κ.ά.)

-Πολιτική οικονομία της αρχαιολογίας, και της αρχαιολογικής πρακτικής

-Αρχαιολογία και εργασιακές σχέσεις

-Σχέσεις της αρχαιολογίας με την κοινωνική ανθρωπολογία, την ιστορία, τη φιλοσοφία, τις άλλες επιστήμες, τη σύγχρονη τέχνη

‘Archaeological Dialogues’, a new institution for archaeology in Greece

‘Archaeological Dialogues’ is a new institution, a continuous critical and reflective dialogue about antiquities and archaeology in contemporary society. Its basic form will be an annual, open conference/cultural event, a meeting of critique, theory and action, open to all archaeologists: students and professors, archaeologists working in the archaeological service at all levels, employed and unemployed, irrespective of sub-specializations and chronological, employment, theoretical or other attributions, beyond hierarchies and other barriers.

It is also open to specialists and non-specialists from other fields: anthropologists, historians, sociologists, art historians, museologists, architects, artists and anyone who wishes to contribute to the conversation about the role and significance of antiquities and archaeology today.

The themes of the conferences will take shape each time based on the proposals for workshops, presentations, theatrical events and other activities, within the framework of the above principles of critique, reflexivity and their open and anti-hierarchical character.

[*reminder] Πρόγραμμα Επιστημονικής Συνάντησης (Ρέθυμνο, 3-4 Οκτωβρίου 2014)

Πρόγραμμα Επιστημονικής Συνάντησης (Ρέθυμνο, 3-4 Οκτωβρίου 2014).